Plan miasta Równe. Dodatkowo plan centrum oraz mapa okolic Równego w skali 1:200 000

O regionie: RÓWNE, Rowno, Riwne, m. obwodowe w zach. części Ukrainy, nad rz. Uście (dorzecze Prypeci). — 246 tys. mieszk. (1994). Wzmiankowane 1282; w XIII w. w Księstwie Halicko-Wołyńskim; w 2. poł. XIV w. włączone do W. Księstwa Litew., 1569 do Korony; prawa miejskie w końcu XV w.(?); od XVI w., duża gmina żyd.; w XV–XVII w. często niszczone przez Tatarów i Kozaków; własność m.in. Ostrogskich i od 1723 Lubomirskich; od 1793 w zaborze ros.; od 1921 w Polsce; IX 1939–41 pod okupacją sowiecką; deportacje ludności pol. w głąb ZSRR; 1941–44 pod okupacją niem., siedziba Komisariatu Rzeszy; ośr. konspiracji pol. i sowieckiej; Niemcy rozstrzelali ponad 100 tys. mieszkańców Równego i okolic, w tym ponad 28 tys. Żydów (1939 stanowili ok. 70% mieszkańców Równego) oraz jeńców wojennych; 1945–91 w Ukr. SSR. Przemysł maszyn., elektrotechn., metal., chem. (nawozy azotowe), materiałów bud., meblarski, lniarski; węzeł kol. i port lotn.; 3 szkoły wyższe; muzeum okręgowe w budynku dawnego gimnazjum (1. poł. XIX w.); pałac Lubomirskich (1. poł. XVIII w.) zbud. na miejscu dawnego zamku Ostrogskich, rozebrany po 1945; drewn. cerkiew grekokatolicka (1756).