Zupełnie nowy sposób przedstawienia i zwiedzania gór, w którym opisowi proponowanych wędrówek towarzyszą kolorowe mapki i profile terenu - pierwszy rzut oka na nie wystarczy, by przekonać się, czy mamy do czynienia z propozycją spaceru, czy prawdziwej górskiej wyprawy. W orientacji w terenie pomagają znaki graficzne przy opisie trasy i profilu - szczytów, schronisk, węzłów szlaków turystycznych, a zdobywającym górskie odznaki turystyczne przyda się punktacja GOT. Piękne, barwne fotografie sprawiają, że przewodnik staje się jednocześnie swoistym albumem. Nie zabrakło też planów większych miast rejonu oraz informacji krajoznawczych i praktycznych o terenach, które przemierzamy. Kolorowej, atrakcyjnej szacie graficznej towarzyszy tekst napisany przez profesjonalistów - przewodników górskich, którzy nie raz przedeptali polecane szlaki. Liczy się również wygoda użytkowania książki na spirali - nie trzeba martwić się o połamanie grzbietu czy niemożność całkowitego otwarcia przewodnika.

Pobierz trasy na GPS (20 tras)
Opis tytułu:
Gorce
Gorce leżą w środkowej części Beskidów Zachodnich. Tworzą wyraźną grupę górską o indywidualnych cechach ukształtowania terenu. Sąsiadują z innymi pasmami beskidzkimi: od zachodu przez Przełęcz Sieniawską (719 m n.p.m.) z Pasmem Podhalańskim, od północy przez przełęcz Przysłop (750 m n.p.m.) z Beskidem Wyspowym, na wschodzie natomiast głęboka przełomowa dolina Dunajca oddziela je od Beskidu Sądeckiego. Na południu, na przeważającym odcinku są ograniczone obniżeniem Kotliny Orawsko-Nowotarskiej, będącej częścią szeroko rozumianego Podhala, a na południowym wschodzie przełęcz Snozka (653 m n.p.m.) i dolina Krośnicy oddziela je od Pienin. Są jedną z wyższych grup górskich Beskidów Zachodnich, a na wschód od Babiej Góry wyższe są dopiero Bieszczady. Tradycyjnie Gorce dzieli się na dwie części – większy powierzchniowo i wyższy Masyw Turbacza oraz „przyklejone” do niego od południowego wschodu Pasmo Lubania. Oddziela je od siebie Przełęcz Knurowska (846 m n.p.m.). Masyw Turbacza ma charakterystyczny układ rozrogu górskiego – centralny punkt i jednocześnie najwyższy wierzchołek całych Gorców stanowi szczyt Turbacza (1310 m n.p.m.), od którego promieniście rozchodzą się liczne grzbiety.

---

Zobacz fragment przewodnika - Informacje praktyczne - Ochotnica Górna – Borsuczyny – Ochotnica Górna, 6 stron pobierz plik w formacie .pdf

---

Beskid Wyspowy
Teren Beskidu Wyspowego rozciąga się pomiędzy dolinami dwóch dużych karpackich rzek: na zachodzie Raby, na wschodzie natomiast Dunajca. Obejmuje on w całości Beskid Wyspowy oraz wschodnią część Beskidu Makowskiego – Pasmo Lubomira i Łysiny. Ze względu jednak na dostępność komunikacyjną i podobieństwo krajobrazowe opisujemy je razem (gdy patrzy się z sąsiednich grup górskich, np. z Gorców, sprawiają wrażenie jednego pasma, zresztą w przedwojennych podziałach turystycznych Beskidów pasmo Lubomira i Łysiny było częścią szeroko pojmowanego Beskidu Wyspowego).

Beskid Makowski
Beskid Makowski ograniczony jest dwiema głębokimi dolinami rzek: na zachodzie Skawa oddziela go od Beskidu Małego, a na wschodzie płynie Krzyworzeka, za którą wznosi się Beskid Wyspowy. Na północy Beskid Makowski przechodzi dość łagodnie w Pogórze Wielickie. W przewodniku opisana jest zachodnia część Beskidu Makowskiego, grupa Koskowej Góry. Wschodnią jej granicę stanowi duże obniżenie doliny Raby, oddzielające ją od Pasma Lubomira i Łysiny. Grupa Koskowej Góry to kilka równoleżnikowo ułożonych pasm, połączonych krótkimi prostopadłymi grzbiecikami.

O autorach

Jan Czerwiński – przewodnik beskidzki związany ze Studenckim Kołem Przewodników Górskich w Krakowie, aktywny instruktor. Z wykształcenia geolog. Od wielu lat poznaje Beskidy, zawsze na nowo odkrywając ich piękno i zaskakującą różnorodność. Wędrował także po górach Rumunii, Bułgarii i Grecji. Jest współautorem przewodnika dla narciarzy biegowych i turowych po Beskidzie Śląskim, Żywieckim i Małym wydanego przez Bezdroża.

Natalia Figiel – absolwentka Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego, przewodnik górski związany z krakowskim Studenckim Kołem Przewodników Górskich. Intensywnie zajmuje się działalnością w Kole – prowadziła dwa kursy przewodnickie, czynnie uczestniczy w bieżących szkoleniach. Większość czasu spędza w górach, przede wszystkim w Karpatach, ale nie tylko – podróżowała po krajach Europy Zachodniej, Bałkanach (które darzy specjalną atencją), Turcji, brała też udział w wyprawach do Mongolii, na Syberię, w Kaukaz i Ural Polarny.

Barbara Grzybowska – ukończyła biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, obecnie kontynuuje studia (doktoranckie) z biologii oraz studiuje rumunistykę. Jest przewodnikiem beskidzkim związanym ze Studenckim Kołem Przewodników Górskich w Krakowie. Wielokrotnie przemierzyła polskie Beskidy. Beskid Wyspowy, w który szczególnie zaprasza, kusi ją pięknem krajobrazu i rzadko uczęszczanymi ścieżkami wśród wspaniałych, nietypowych widoków. Jest autorką przewodnika narciarskiego po Beskidzie Sądeckim, Wyspowym i Gorcach wydanego przez Bezdroża.

Paweł Klimek – przewodnik beskidzki związany ze Studenckim Kołem Przewodników Górskich w Krakowie, dwukrotnie prowadził kursy przewodnickie, od kilku lat regularnie prowadzi wykłady dla przyszłych przewodników. Góry są jego prawdziwą pasją – każdą wolną chwilę stara się wykorzystać do poznawania i odkrywania ich uroków i tajemnic. Od kilku lat współpracuje z Wydawnictwem Bezdroża, m.in. przy przewodnikach Czechy i Słowacja, do których napisał „górskie” rozdziały. Jest współtwórcą koncepcji serii przewodników górskich Bezdroży – autorem i redaktorem przewodników narciarskich (tomy Bieszczady i Beskid Niski), przewodnika Góry Fogaraskie oraz tomów Beskid Śląski, Beskid Żywiecki, Beskid Mały, Beskid Makowski i Sudety. Drugą jego pasją jest fotografia: Dzięki niej odkryłem, że każde miejsce ma dziesiątki wcieleń – zależnie od pory roku, dnia, pogody. W górach zawsze jest coś, co sprawia, że przystajemy na chwilę zdumieni i zadumani – choćbyśmy już znali je na wylot i bywali dziesiątki razy. Dlatego zawsze warto chodzić po górach.